Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
geswille stv.
geswille stv. das verstärkte swille. die blâteren geswullen vil harte nâch dem gotes worte Exod. D. 142,29. die wunden geswellent niht Megb. 474, 14. — sîn bein geswal und wart ersworn sîn fuoʒ Bon. 47,6. daʒ im sîniu ougen geswullen Griesh. pred. 2, 43. manec knie geswal von hurte und von gedrenge Wigal. 9016. ward vergift, daʒ er geschwal und ein krank tôdsiech man ward an dem lîb Zürich. jahrb. 73,9. swelch man die wurze genæme reht in den munt daʒ er dâ von geswülle gar frauend. 336,31. — mir geswillet mîn gemüete harte ich werde zornig Nith. 29,5. — daʒ liut starb unde geswal Genes. fundg…