Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gesterîg adj.
adj., mhd. gesteric, nhd. gesterig, gestrig. — Graff IV,273.
kesteriga: nom. sg. n. Nb 349,1 [382,7]; gesterig-: nom. sg. m. -o Np 89,4 (-î-); dat. sg. m. -en Nb 349,3 [382,9].
gestrig: uuanda fore dinen ougon decies centum anni ... samochurz sint . samoso der gesterigo dag quoniam mille anni ante oculos tuos . tamquam dies hesterna Np 89,4; im Sinne des Vergangenen: nube foreist imo noh taz morgeniga . ingangen ist imo daz kesteriga sed nondum quidem apprehendit crastinum . iam perdidit hesternum Nb 349,1 [382,7], ferner: 3 [9].