Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
geruowic Adj.
geruowic , Adj.
- nhd.
- ruhig, ungestört, unangefochten, still, sanft, ausgeglichen, gelassen, langsam
- ÜG.:
- lat. quietare (= geruowic machen) STheol, quietus PsM, tranquillus STheol
- Vw.:
- s. un-
- Q.:
- PsM (vor 1190), Vät, EckhI, EckhII, EckhIII, Parad, STheol, Seuse, Pilgerf, Schürebr (FB geruowec), BdN, Dür, DvA, Elis, Lanc, Mersw, PassI/II, PassIII, Renner, Urk
- E.:
- s. ge, ruowic
- W.:
- s. nhd. (ält.) geruhig, Adj., geruhig, ruhig, voll innerer Ruhe seiend, mit Seelenruhe seiend, gelassen, DW 5, 3764
- L.:
- Lexer 64b (geruowec), Hennig (geruowic), WMU (geruowic 481 [1281] 1 Bel.), MWB 2, 524 (geruowic), LexerHW 1, 891 (geruowec), Benecke/Müller/Zarncke II/1, 819b (geruowec), DRW