Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
geruowen sw. V.
geruowen , sw. V.
- nhd.
- „geruhen“, ausruhen, ruhen, Ruhe finden, warten, in Ruhe lassen
- ÜG.:
- lat. accubare PsM, quietare PsM
- Hw.:
- vgl. mnd. gerouwen
- Q.:
- PsM, Lucid, RWchr, LvReg, Enik, SGPr, SHort, Apk, EckhII, EckhIII, EckhV, Parad, EvB, Seuse, WernhMl (FB geruowen), LAlex (FB (gerûn), Bit, Cranc, Craun, Dietr, EbnerChrist, En, Er, Exod (um 1120/1130), HagenChr, Hartm, HeimesfHinv, Herb, HvdM, HvRaute, Iw, JTit, Karlmeinet, KgvOdenw, Krone, KvWPart, KvWTroj, Lanc, MarldA, Mechth, MvHeilFr, MvHeilGr, Neidh, NibA, NibB, NibC, OrtnAW, Parz, PrWack, RAlex, Reinfr, Ring, Rol, Roth, SalArz, Spec, StrBsp, TannhHofz, Te, Trist, Urk, UvW, UvZLanz, Virg, Wenzl, WildM, WolfdA, WvHeinz
- W.:
- s. nhd. (ält.) geruhen, V., geruhen, ruhen (verstärkt), ausruhen, ruhig sein (V.), sich beruhigen, DW 5, 3761
- R.:
- geruowet (Part. Prät.): nhd. ungefährdet
- L.:
- Hennig (geruowen)), LexerHW 1, 891 (geruowen), Benecke/Müller/Zarncke II/1, 820b (geruowe), LexerN 3, 197 (geruowen), MWB (geruowen), DRW