genetivus

genetivus (genit-), -a, -um. 1 adi.: a ad creationem, generationem pertinens, gignens, creans – zur Erschaffung, (Er-)Zeugung gehörig, (er)zeugend, erschaffend: MLWTheod. Trev. phys. 1744 Patris esse discretivam personam -amgenetivam. MLWAmadeus Laus. hom. 3,133 in quo (austro) est vitalis calor virtusque -agenetiva (MLWFund. Schild. 1). al. b insitus, proprius – angeboren, eigen: MLWVita Serv. 8 p. 29,12 ut ... ex voce simpla loquentis unius ... singulis auscultantibus tamquam -egenetive lingue proflueret intellectus (spectat ad Vulg. act. 2,4). 2 subst. masc.: a t. t. gramm. i. q. casus patricus, possessivus – Wesfall, ‘Genitiv’: MLWLup. Ferr. epist. 34 p. 42,31 (ed. Dümmler) locuples penultimam -igenetivi (corr. ex geni-genitivi cod.) producere sic apud Priscianum probatur. MLWGodesc. Saxo theol. 7 p. 194,14 si ... intuearis (sc. lector) tot ... -osgenetivos (ed., geni-genitivos cod.) resolvi per ablativos eqs. MLWEpist. Hildesh. 134,53 post principium statim ponendi sunt -igenetivi ..., post -osgenetivos nominativi. MLWAlbert. M. praedicab. 5 p. 128,4 ‘commune ... est his’, generi scilicet et speciei, ‘etiam priora esse eorum’ vel his (Graecus ... -usgenetivus [i. comparationis] pro ablativo ponitur), ‘de quibus praedicantur’. al. b in lusu verborum: α genitor – Erzeuger: MLWHugo Trimb. sols. epil. 213 sanctus ... fidei quondam nominativus et virtutum inclitus honor -usgenetivus sunt fugati longius per Symonis dativum. β coitus – Beischlaf: MLWArchipoeta 2,26 pluralis -itivusgenitivus, nequam nimis et lascivus, mihi factus est nocivus (v. notam ed. p. 97). 2,89 -itivisgenitivis iam sopitis sanctior sum (cum ed.) heremitis. γ genitale – Schamglied: MLWCarm. Bur. 1,6,10 moti per dativos (sc. largitiones) movent praelati venales -itivosgenitivos (v. comm. ed. p. 3sq.).