Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
gemüete stn.
ge-müete , ge-muote stn. BMZ BMZ coll. zu muot, gesammtheit der gedanken u. empfindungen, sinn, inneres, herz; allgem. ( an gemüete starc und dâ bî kranc an lîbe Loh. 4427. wîbes gem. nieman rehte errâten kan Helbl. 1,147. der liute gem. ervarn Renn. 15532. sîn beste pfrüende ist vrî g. ib. 19495 ); gemütszustand, stimmung Nib. Iw. Trist. Walth. nû enthabe dîn gemuote ( zorn ) Kchr. D. 231,8. des vrôt sich sîn gemuote Gen. D. 67,7. nu vrou mir mîn gemuote 58,13. im was sîn gemuote swêre Gr. Rud. 24,19. diu mir mîn gemüete dicke ringet Neidh. 42,39. swer tôren freut und ir gem. ringet Msh. 2,22…