Eintrag · Mittellateinisches Wb.
gemebundus
gemebundus (gemib-), -a, -um. 1 gemens – seufzend, klagend: MLWAgius vita Hath. 25 vix dici potest ..., quam -agemebunda et luctuosa sororum turba ad sanctam eius animam Domino commendandam convenerit. MLWPoeta Saxo 4,385 dolor imponit -agemebunda silentia multis. MLWRup. Tuit. trin. 4,38 l. 1750 -usgemebundus Isaias loquitur: ‘eqs.’ saepius.usu subst.: MLWMirac. Agripp. 9 (ed. B. Capasso, Mon. Neap. I. 1881. p. 326,6; s. X.) obsecro (sc. paralytica quaedam), sancte pater, ... -egemebunde lacrimas intuere. MLWEkkeh. IV. bened. I 59,28 fundite prostrati summę lacrimas pietati: pneuma suis undas -ibundisgemibundis donat habundas. 2 lamentabilis, atrox – beklagenswert, furchtbar: MLWRuodlieb VIII 120 scelus.