Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
geduldic Adj.
geduldic , Adj.
- nhd.
- geduldig
- Vw.:
- s. līp-
- Hw.:
- s. gedult; vgl. mnl. geduldich, mnd. gedüldich
- Q.:
- AHeinr, LAlex (1150-1170), Neidh, ReinFu, RvEBarl, Walth
- E.:
- s. gedult
- W.:
- nhd. geduldig, Adj., geduldig, DW 4, 2049
- L.:
- Hennig (geduldec)