Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
gaudiosus
* gaudiosus , -a, -um. 1 gaudio plenus, laetus – von Freude erfüllt, freudig : a in univ.: Vita Bern. Parm. II 3 (MGScript. XXX p. 1324,30; paulo post 1133) abbas et conventus ... -a gaudiosa suavitate in ... monacum ... receperunt (sc. Bernardum) . Albert. M. caus. univ. 1,2,2 p. 27,90 vita sua (sc. primi) -issima gaudiosissima est, cui nihil admisceri potest, quod diminuat ... g audium eius. b laetabundus, exsultans – sich freudig gebärdend, frohlockend : Albert. M. eth. I 305 p. 261,2 est magnanimus -us gaudiosus in fortunis et tristis in infortuniis. II 4,2,4 p. 300 b ,19 si ... bene fortu…