Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
garalîchî
garalîchî (11. Jh.):
‚gänzlich, völlig; in ore. S. garo, -lîh. – gar(a)lîchoga
gladii (interficere)‘
r(a)lîchoAWB adv., nur bei O und in Gl. seit dem
9. Jh.:
‚gänzlich, völlig, von Grund auf, über-(mhd. gar-, ger-
haupt; funditus, a radice funditus, penitus,
radicitus, totius, in toto‘
lîche; as. garolīko, mndd. gārlīke; mndl.
gaerlike; ae. gearolīce; aisl. görliga). S.
Schmid 1998: 212 f. 484. – garalîchûnAWB adv.,
nur Gl. 1,630,62 (3. Viertel des 11. Jh.s):
‚völlig, gänzlich; in ore gladii (interficere)‘
(mhd. garlîchen; mndd. gārlīken). – Ahd.
Wb. 4, 102; Splett, Ahd. Wb. 1, 288; Köbler,
Wb. d. ahd. Spr. 356; Schützeichel6 129;
Starck-Wells 192. 814; Schützeichel, Glos-
senwortschatz 3, 394.