Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
ganchaft Adj.
ganchaft , Adj.
- nhd.
- gänge, gangbar, geläufig, fähig zu gehen seiend, als Erzgang vorkommend
- Hw.:
- s. ganchaftig
- Q.:
- ErzIII (1233-1267) (FB ganchaft), Feldb, Köditz, NP
- E.:
- s. ganc, haft
- W.:
- nhd. (ält.) ganghaft, Adj., ganghaft, gänge, gangbar, gangartig, DW 4, 1248
- L.:
- Lexer 53b (ganchaft), MWB 2, 87 (ganchaft), LexerHW 1, 735 (ganchaft), LexerN 3, 172 (ganchaft)