Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
furialis
furialis , -e. script. fura-: MLW p. 582, 2 . 1 strictius i. qui Furiarum est, ad Furias pertinens, Furiarum proprius – (zu) den Furien gehörig, den Furien (zu) eigen : Amarc. serm. 2,541 subsidium diro -bus furialibus armis murmure ... ferre. Epist. Reinh. 71 nisi -is furialis Allecto per vos suscitata flagellum levaverit. Carm. de Frid. I. imp. 2685 illa (Allecto) ... -ia furialia ponit membra (cf. Verg. Aen. 7,415). Furiis destinatus – den Furien bestimmt, geweiht : Milo carm. 3,4,1,790 ille (sc. Iudas Iscarioth) ... aptavit in arbore vinclum adstringens tereti -ia furialia guttura nodo. Gu…