Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fuotareidî st. f.
st. f.; vgl. mhd. eide; an. eiða; got. aiþei. — Graff III,379 u. I,153.
fotar-eidi: nom. sg. S 290,21 (Carmen); foter-aidi: acc. sg. Gl 1,22,39 (Pa). — foatar-eidi: dat. sg. Gl 1,216,22 (K Ra); -eidhi: acc. sg. 22,39 (K); fuotar-eidi: nom. sg. 2,345,28 (clm 6325, 9. Jh.).
Nährmutter, Amme: zuhtariun foteraidi altricem nutricem Gl 1,22,39. foatareidi zuhtte nutrice gerule 216,22; Maria als Nährerin, auch Beschützerin (?): uuihu skirmari enti fotareidi stiuri hant alma tutrix atque nutrix fulci manus me S 290,21; hierher wohl auch: muoter; ł fuotareidi [virorum virginum caput est Christus, feminarum virginum caput est Maria. Ipsa earum] auctrix [, ipsa mater nostri capitis, Is., De off. 2,18 p. 804] Gl 2,345,28 (zu auctrix als Schirmherrin, Beschützerin vgl. Mlat. Wb. 1,1185). Entgegen E. Ulrich S. 10, wo festgestellt wird, daß nur die erste Glosse den richtigen Sinn trifft, ist es durchaus möglich, daß fuotareidi als die präzisere Übers. anzusehen ist (vgl. auch Götz, Glossen S. 110 f.). Vielleicht gehört muoter zu nachfolgendem mater bzw. ist die Wortwahl durch dieses beeinflußt.