Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fullî st. f.
st. f., mhd. vülle, nhd. fülle; mnd. vülle, mnl. volle; ae. fyll, fyllu; an. fylli; got. -fullei. — Graff III, 484.
full-: nom. sg. -i Gl 1,48,24 (Pa K). Nb 144,3 [155, 10]. NpNpw 23,1; dat. sg. -ii S 246,13 (B; oder gen.?); -i Nb 144,3 [155,10]. Nc 805,19 [166,17]. []
folli: nom.sg. Np 97,7 (2). Npgl 31,6. 45,11. 62,6. 81,5. 98,1; dat. sg. O 4,29,48. Npgl 79,2; acc. sg. 17,11. 98,1; uolli: dat. sg. 29,9. 1) Vollsein, Völle: si sar guuar uuerdende . in fone neuueiz uuelero fulli ersparten . unde inblahenen respiciens . nescio qua intima plenitudine distentum . s. ipsum pulsum Nc 805,19 [166,17]. 2) das, was etw. füllt: truhtenis ist diu erda . unde iro fulli domini est terra et plenitudo eius NpNpw 23,1. in aduentu domini uuerde sęculum iruueget . unde sin folli. Vuaz ist diu folli? Âne conscientia ingentium delictorum commoveatur mare et plenitudo eius Np 97,7. 3) das Ganze, das volle Maß, die volle Zahl; mit Gen. alle, ganz: cecitas kesciehet in Israel . unz plenitudo gentium (folli dieto) chumet Npgl 45,11, ähnl. 81,5 (plenitudo); von der Wissenschaft, der Weisheit (vgl. hierzu auch 5): ubersteig er (Christus) plenitudinem scientię (folli chunste) 17,11, ähnl. 98,1 (plenitudo). fone solchemo gebete ... chome mir plenitudo cęlestis sapientię (folli himiliskis uuistuomis) 62,6. du (Christus) der leitest fidelem populum . unde an plenitudine scientię (folli geuuizzedo) sizzest 79,2. vuaz ist plenitudo scientię (folli uuizzinnis)? Caritas (minna) 98,1. 4) Vollendung, Erfüllung der Zeit: daz ist danne . so plenitudo temporis (folli zitis) chumet . unde got sinen sun sendet Npgl 31,6. 5) Vollkommenheit: thaz wiht thar missihulli thes lichamen folli O 4,29,48. ih chad in minero genuhte . diu in plenitudine deitatis (in uolli . gotheite) ist Npgl 29,9. 6) Fülle, Reichlichkeit: ube indigentia io giet . unde io gerot . unde mit sachon erscoben uuirt . so uueret si note io ze dero fulli. Sid tiu fulli sia netiligot ... so nezegat si nam si haec hians semper . atque aliquid poscens . expletur opibus . maneat necesse est quae possit expleri Nb 144,3 [155,10]. 7) Unmäßigkeit, Übersättigung in bezug auf Speise u. Trank: ummez upurazzi fulli apustia (d. h. aplestia) crapula saturitas Gl 1,48,24. .. min untarslihhanera fullii edo ubartrunchanii kemarre considerans (der Prior) omnibus nec subrepta (aus ne subrepat verderbt, Daab) satietas aut ebrietas praepediat S 246,13.
Komp. bûh-, filz-, -giloub-, suuorg-, ubarfullî.