Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
frustror
frustror , -atus sum. script. fu-: Thietm. chron. 2,23 p. 66,30 (var. l.) . confunditur c. frustare: MLW MLW MLW MLW MLW MLW l. 41. 42. 46. 51. 53. 57. al . struct. c. praep.: a(b): MLW MLW l. 48. 57 . in c. abl.: MLW l. 50 . 1 trans.: a ad irritum, vanum redigere, irritum facere – vereiteln, zunichtemachen : α gener.: Paul. Diac. carm. 4,1,30 Christe, ... ne patiare umquam -ari frustrari cordis anheli vota precesque pias. Poeta Saxo 2,386 spes -ta frustrata ( Thietm. chron. 5,38 spe ... -ta frustrata . al .) Waltharius 920 vir celer obiecit peltam -vit frustravit et ictum. Albert. M. animal. …