Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
frustratio f.
frustratio (-tactio, -to), -onis f. frustramen, destitutio – Vereitelung, das Zunichtemachen : 1 gener.: Annal. Prag. III a. 1281 p. 203,41 nobilium caterva Bohemorum, licet -e frustratione suae spei nimium turbata fuisset eqs . 2 iur. (c. notione procrastinationis): Const. Melf. 1,96 ut omnis omnino -is frustrationis (-tactionis frustactionis , -tonis frustratonis var. l. ) occasio a iudiciis excludatur. 2,21 evidens ... accusati videtur esse nequitia et -o frustratio manifesta. Acta imp. Böhmer 258 (dipl. Otton. IV.) sine aliqua -e frustratione faciatis (sc. rectores et consules Mediolanense…