Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
frumascaft st. f.
st. f. (z. Fugenvokal vgl. Gröger § 31,2 a. 96 Anm. 1); vgl. ae. frumsceaft m. — Graff III, 648.
frumi-scafti: dat. sg. H 24,2,1. F 33,26.
Uranfang, Ursprung: ther uueralti in frumiscafti Adaman kascuofi man qui mundi in primordio Adam plasmasti hominem H 24,2,1. huueo XPs aer frumiscafti unarsaglihho uuard kaboran quia Christus ante saecula ineffabiliter a patre genitus est F 33,26.