Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
Francigenus m.
* Francigenus , -i m. (Francia et -γενής; v. Stotz, Handb. 2,VI. § 154.7 ) script.: -nsi-: MLW l. 62 . -iena: MLW MLW l. 62. 64 . -gin(a): MLW l. 64 . 1 subst. i. qui in regno Francorum, Francia, Gallia natus est, habitat, qui originem Francam habet, a Francorum genere oriundus est, Francus – einer der im Frankenreich, in Franzien, Gallien gebürtig, wohnhaft ist, einer der fränkischstämmig ist, Franke : a strictius de membris gentis vel regni Francorum (fere ante a. 843; aliter e. g. MLW l. 45.): Ioh. Diac. cen. 3,3,2 letabatur imperator Karolus cum -is Francigenis poetis, cum Gallis bibentibu…