Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
framkunden sw. v.
(oder fram-gi-kunden?) sw. v. — Graff IV,425 s. v. framgakundit.
frā-ka-chundit: part. prt. Gl 1,288,34 (Jb); -ki-: dass. ebda. (Rd).
öffentlich bekanntmachen: framkichundit framkisegit [haec lex super filiabus Salphaad a domino] promulgata [est, Num. 36,6]; wohl Lehnbildung, vgl. Schütz S. 160.