Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
frha st. f.
st. f.; vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 250. — Graff III, 815 f. s. v. frâga, fraha.
fraha: nom. sg. Gl 1,289,29 (Jb-Rd).
Frage, Anfrage, Vok.-Übers. (?): strit fraha suahunga [si quid natum fuerit (unter den Ältesten)] quaestionis (Hs. quaestio) [, referetis ad eos (Aaron u. Hur), Ex. 24,14].
Abl. frahên; frehida; vgl. auch antfrahida.