Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
fornicor
fornicor , -atus sum, -ari. script. fur-: MLW l. 53 . form.: inf. fornier: Willetr. Sus. 99. -verent: MLW l. 57 . pass. impers.: MLW l. 47 . partic. perf. usu adi.: MLW l. 64 . 1 scortari – (herum)huren, Unzucht treiben : a absol.: Convers. Afr. 5 Venus coli non potest, nisi ab his feminis, quae ⌊fuerint -tae⌋ fornicatae (meretricatae fuerint var. l. ). Hraban. epist. 41 p. 480,16 qui -antur fornicantur inrationabiliter, id est commiscentur pecoribus aut eqs. Hincm. divort. 12 p. 179,15 quando intra corpus, id est in membro obscenę partis corporeae ... -atur fornicatur . Conc. Karol. B II 2,18…