Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
fornicarius
fornicarius , -a, -um. script. fornec-: MLW l. 33 . qui spectat ad fornicationem, fornicationi deditus, qui fornicatur, impudicus – zur Hurerei, Unzucht gehörig, der Hurerei, Unzucht ergeben, unzüchtig, Unzucht(s)- : 1 adi.: Conc. Karol. A 5 p. 39,7 multas iniurias ... passus sum ... ab adulteratis presbiteris ... et -is fornicariis clericis. Aethicus p. 120,5 gens (sc. Turcorum) ignominiosa, ... -a fornicaria in cunctis stupris et lupanariis truculenta. Willib. Bonif. 5 p. 23,10 alii (sc. sacerdotes) ... -a fornicaria contaminati pollutione. Berth. chron. B a. 1077 p. 300,11 -a fornicaria coi…