Eintrag · Mittellateinisches Wb.
fornaculum n.
fornaculum, -i n. fornax (exigua) – (kleiner) Ofen, Öfchen: 1 proprie: a gener.: MLWEkkeh. IV. cas. 67 p. 142,25 titionem de -afornacula quadam ... rapiens unus vapulatorum. MLWArnold. Ratisb. Emm. 2 p. 1085B apparuit Aethiops ad -amfornaculam stans, qui lignis ... appositis ignem afflando succendit. MLWRein. Leod. inept. 2 p. 603,22 inertis ... est artificis alienos ... folles appetere et inglorii apud alienam ... mendicare -amfornaculam. MLWVita Eberh. Commed. 6 l. 42 depositus est circa -amfornaculam, quia frigus erat. al.per compar. de vulcano: MLWChron. Albr. a. 1130 p. 830,1 olla Vulcani de Sicilia ... respectu inmensi barathri huius ... quasi -afornacula reputatur. b techn.: MLWHeraclius II 53 -afornacula sic componatur, ut nares, id est spiracula, habeantur in vasculo, quibus fumus possit intrare. MLWPs. Gerh. Crem. sal. II 40 pone in -ofornaculo (sc. ferrum dissolvendum) et ignem accende. 2 in imag. de mente velut fabrica cogitationum: MLWWalth. Spir. Christoph. II 3,131 talibus exarsit dictis -afornacula regis flammarumque globos calido sub pectore volvens aestuat, et tumidis tandem singultibus infit: ‘eqs.’Fiedler