Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
fori(s)factum n.
fori(s)factum , -i n. 1 malefactum, commissum, delictum, offensa – Missetat, Vergehen, Frevel(tat), Ehr-, Rechtsverletzung : Const. imp. I 424,7 (a. 1083) si ... cui imputabitur fore-um forefactum . Pax Valenc. 12 viri pacis poterunt ipsum (sc. virum) retinere sine quocunqu e fore-o forefacto ( 27. 47. sim. Chart. Lux. II 348 p. 377,12 si ... scabini super aliquibus casibus dubitaverint ..., tunc possent ire s. foris-o forisfacto [foris facta cod. ] apud Bellimontem ratione consilii ibidem habendi ) . Chart. Helv. arb. 7 p. 11,19 pro aliquo delicto vel forif-o forifacto . Dipl. Constantiae 32 …