Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
forakundo sw. m.
sw. m. — Graff IV,427.
fora-chundo: nom. sg. Gl 1,287,11 (Jb-Rd, Jb -chundo). Thoma, Glossen S. 20,27.
Herold: forachundo [fecitque (Pharao) eum (Joseph) ascendere super currum suum secundum, cla- mante] praecone (Hs. praeco) [, ut omnes coram eo genu flecterent, Gen. 41,43] Gl 1,287,11. foraharo forachundo praeco [zu ebda.] Thoma, Glossen 20,27.