Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
foradili
(3 Hss., 10.-11. Jh.) foridili (1 Hs.), fordili (2
S473*foradili – foragoumo 474
Hss.):
‚Kleie, Spreu, furfures‘. Das Wort be-
steht wahrscheinlich aus dem Präfix fora-
(s. d.; fori- ist wohl durch Anlehnung an furi-
[s. d.] zu erklären; vgl. fori-botin Gl. 2, 209, 49
[Ahd. Wb. III, 1148]) und dil(i)
‚Boden‘
(s. d.), hier wohl mit der in den nhd. Mdaa.
weitverbreiteten Bed.
‚Tenne, Dreschboden‘
(vgl. Dt. Wb. II, 1101). Die Spreu ist
‚das vor(zur
die (außerhalb der) Tenne Geworfene‘
Bed. von fora-
‚vor = außerhalb‘→ foraburgi
‚Ansiedlung außerhalb der Burg‘). – Köbler,
Wb. d. ahd. Spr. 319; Starck-Wells 173; ver-
fehlt Ahd. Wb. III, 1189: aus lat. fori = furfu-
res und ahd. dili, Pl. von dil
‚Sitzbank, Ruder-; Schützeichel, Glossenwortschatz II, 228
bank‘
(s. v. dil).