Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
folgâri st. m.
st. m., mhd. volger, -gære, nhd. -folger; mnd. volgêr(e), mnl. volger; afries. folgere; ae. folgere; vgl. an. fylgjari. — Graff III, 512.
folgar-: nom. sg. -i Gl 1,367,5 (3 Hss., darunter Sg 9, 9. Jh. u. S. Paul XXV d/82, 9./10. Jh.). 4,230,17 (Zürich Rhein. 99a, 9. Jh.); -e 1,367,5/6 (Sg 295, 9. Jh.); acc. sg. -i 2,260,31 (Jb); nom. pl. -a Np 95,12; acc. pl. -a Np 138,20 (Hs. W4 = Beitr. 50,119,23; -âra); -e Npw 138,20. — volg-ar-: acc. sg. -i Gl 1, 803,45 (M, u-); nom. pl. -a 2,173,23 (clm 6277, 9. Jh.); acc. pl. -e 130,56 (M, 6 Hss., darunter clm 3860, 9. Jh., 2 Hss. u-); -er-: nom. sg. -i 4,37,32 (Sal. a 1). — uvol-gari: acc. sg. Gl 1,803,45.
folgerra: nom. pl. Npgl 9,4.
Wohl verschrieben: folgeârra: acc. pl. Np 138,20 (Hs. R). 1) Anhänger, einer, der es jmdm. gleichtut, Gleichgesinnter, Parteigänger: volgare [plurimos impietatis Manichaeae] sequaces [, ... in urbe investigatio nostra reperit, Decr. Leon. VI] 2,130,56. volgara [qui iurgia seminant, ut cuius sint] sequaces [agnoscant, Greg., Cura 3,23 p. 71] 173,23. volgeri asecula 4,37,32. sequipeda 230,17 (vgl. Duc. VII, 433 s. v. sequipes). vbe du ... plendest die sundigen . so besuichent sie iro folgearra in uppigheite civitates suas (Npgl i. sequaces suos) NpNpw 138,20. lenes . mites . die campi dei sint . unde iro folgara menden is campi et omnia quae in eis sunt Np 95,12. solche ... so Saul ist . unde sine sequaces (folgerra) Npgl 9,4. 2) Beauftragter, Exsekutor, Vollstrecker (des Willens, Auftrages eines anderen), einer, der etw. ausführt: uolgari [qui dedit semetipsum pro nobis ... mundaret sibi populum acceptabilem,] sectatorem [bonorum operum, Tit. 2,14] Gl 1,803,45. folgari [(der Abt den vom Papst gesandten)] executorem [suum coepit vehementer urgere ut statim exire debuissent, Greg., Dial. 1,4 p. 169] 2,260,31; hierher wohl auch: folgari [ego (d. i. Mose)] sequester [et medius fui inter dominum et vos ... ut annunciarem vobis verba eius, Deut. 5,5] 1,367,5.
Komp. nâh-, rehtfolgâri; Abl. folgâra.