Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
fleiscscranna
(Pa, Ra fleisckerni, K fleiskerne pl.):
‚Fleisch-. S.
schneider, Fleischer, Schlächter, carnifex‘
fleisc, skeran. Zur Bed. und Dekl. vgl. Splett,
Abrogans-Studien 141. – fleiscscrannaAWB, fleiscscarnascarnaAWB
f. ō- oder n-St., nur in Gl. (12.-14. Jh.):
‚Fleischbank, Schlachtbank, Fleischverkaufs-(mhd. vleischscharne, -scharre,
stand, macellus‘
nhd. [veraltet] Fleischschranne f.; mndd.
vlēis[ch]scharn[e] m. f.). S. -scranna. – fleiscslahtarifleiscslah
tariAWB m. ja-St., nur Gl. 3, 139, 66 (12. Jh.):
‚Schlächter, Fleischer, carnifex‘(mhd. vleisch-
slahter, -slehter). S. slahtari, slahta. – vleischsulzevleisch
sulzeAWB mhd. st.f., nur Gl. 3, 360, 34. 361, 54
(13. Jh.):
‚eingesalzene Fleischstücke, salsa-. S. sulza. – Ahd. Wb. III, 954 f. 962;
mentum‘
Splett, Ahd. Wb. I, 243. 790. 842. 857 (scran-
na). 872; Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 300;
Starck-Wells 163. 810. 845; Schützeichel,
Glossenwortschatz III, 206 f.