Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fiureitila sw. f.
sw. f. — Graff I, 252 s. v. amal.
fiur-eitilun: acc. pl. Gl 1,409,59 (Rb).
Herdmagd: salbarun inti fiureitilun inti proot- pechilun [filias quoque vestras faciet sibi (ein König)] unguentarias, et focarias, et panificas [1. Reg. 8,13].