Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
firinlustîgo adv.
adv. — Graff II, 290.
uirn-lustigo: T 97,1.
in üppiger, ausschweifender Weise: (ther iungoro sun) ziuuarf sina heht lebento uirnlustigo (adolescentior filius) dissipavit substantiam suam vivendo luxuriose.