Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fir(a)ha st. m. (Plur.)
st. m. (Plur.); as. firihas; ae. firas. — Graff III, 683 s. v. ferh.
firahim: dat. S 16,1 (Wess., 9. Jh.); fireo: gen. 2,10 (Hildebr., 9. Jh.); verschr.: urho: dass. 69,56 (Musp., 9. Jh.).
Menschen: her (Hildebrand) fragen gistuont ..., wer sin (Hadubrands) fater wari fireo in folche S 2,10. dat gafregin ih mit firahim firiuuizzo meista 16,1. uerit denne stuatago in lant, uerit mit diu uuiru uiriho uuison 69,56.