Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
finstarnissî st. f.
st. f., mhd. vinsternisse, nhd. finsternis.
uinisternissi: dat. sg. S 302,3/4 (rhfrk. Ps., 11. Jh.).
Dunkelheit, Finsternis, bildl. für die Finsternis des Unglaubens und der Sündhaftigkeit: uuoze heilegeno sinro beuuareda unde ubili in uinisternissi erstummunt pedes sanctorum suorum servabit et impii in tenebris conticescent.