Hauptquelle · Rheinisches Wb.
fimpen II
fimpen II -i-, –e- Aach-Ld , Jül , Bergh-Kirchhert , SNfrk, Geld , Mörs , Rees , Ruhr, Sol schw.: 1. a. surren, pfeifen, ein feines Geräusch machen, z. B. der Wöngk, en Maschin, en Kugel (abgeschossen), en Möck (Knoəs) ( et Rad Sol ) fimp; de Wöngk fimpt ene öm de Uəhre. — b. de Uəhre f. mech, min U. f.; et fimpt mech en de U. mir klingen, gellen die Ohren. RA.: Mech fimp et U., se kalle va mich; fimpt et en et reite U., da kalle se got va mech; fimpt et en et lenke U., da kalle se schleit va mech SNfrk, Allg.; fempt et mech en de lenken, duht mech Freud wenken; fempt et mech en de rechten, kr…