Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fimfbletir st. n. pl.
st. n. pl., vgl. DWb. IV,I,I,558 s. v. fünfblatt u. fünfblätter. — Graff III,248 s. v. vinfblat.
Alle Belege nom. pl.
fimf-blets: Gl 3,564,34. — funf-bleter: Gl 3,531,14. 29; vumf-blader: 107,27 (SH A, Darmst. 6, 13. Jh.). — fivnf-pleter: Gl 3,563,63/64 (-ts). 564,35 (-u-, -ts). 580,51; fnf-bletts: 49,24/25. — wnph-ble: Gl 3,570,13 (Wien 2 532, 12. Jh.).
Vplets: Gl 3,588,2 (mus. Brit. Harl. 4 986, Glosse 14. Jh.).
Verschrieben: fumus bleter: Gl 3,536,6 (Wien 2 524, 13. Jh.; vgl. Steinm.).
Mit zusätzlichem Endungsvokal -e: fvn-bletere: Gl 3, 563,63 (clm 615, 14. Jh.); wunf-bletse: Beitr. 73,261,131 (mus. Brit. Arund. 225, 14. Jh.; vgl. zu beiden Belegen Weinhold, Mhd. Gr. § 454). 1) Fünffingerkraut, Potentilla reptans L. (vgl. Fischer, Pfl. S. 280, Hegi IV,2,887 ff.; nach Fischer a. a. O. kommen auch Potentilla anserina L., Gänserich, u. Potentilla recta L., Hohes Fingerkraut, in Frage): funfbleter pentafolium Gl 3,531,14. quinquefolium 29. 564,34 (1 Hs. i. pentafilon). aspaltea 536,6 (vgl. aspalcios .i. quinquefolium, CGL III,551,54). pentafilon 563,63. quinque idem est pentafilon 570,13. pentafilon (Hs. pentafion) vel quinquefolium 580,51. pentafilon vel quinquefolium [zu: Graeci pentaphyllon ... Itali quinquefolium, Apul., De medic. herb. III] 588,2. quinquefolium seu pentaphyllon (Hs. De pentephilo) [Macer Flor., Anh. p. 100] Beitr. 73, 261,131. 2) übertr. auf den Echten Kerbel, Anthriscus cerefolium Hoffm. (vgl. Fischer, Pfl. S. 259, Marzell, Wb. 1,330 f.): gerwella ł glise ł fnfletter cerofolium Gl 3,49,24/25.
Vgl. fimfblat, fimfblata.