Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fimfblat st. n.
st. n., mhd. vünfblat, nhd. fünfblatt; mnd. vîfblat, mnl. vijfblad. — Graff III,248.
Alle Belege nom. sg.
finf-plat: Gl 3,107,26/27 (SH A); vinf-blat: 25 (SH A, 5 Hss., davon 2 u-); winf-: 199,15 (SH B). — vunf-blat: Gl 3,107,24/25 (SH A, clm 2 612, 12. Jh.). — wnf-blat: Gl 3,107,24 (SH A). — fin-blat: Gl 3,604,5 (Mülinensche Rolle, 11./12. Jh.; in dieser Hs. sonst fimfblata, s. dort).
Verschrieben: win-blat: Gl 5,36,31 (SH A); verschrieben ist wohl auch: fuin-blat: 4,365,2 (Vat. Pal. 1 088, 10. Jh.).
Fünffingerkraut, Potentilla reptans L. (vgl. Fischer, Pfl. S. 280, Hegi IV,2,887 ff.; nach Fischer a. a. O. kommen auch Potentilla anserina L., Gänserich, u. Potentilla recta L., Hohes Fingerkraut, in Frage): vunfblat quinquefolium Gl 3,107,24 (1 Hs. fimfbletir). 199,15. 5,36,31. quinquefolia 3,604,5. fuinblat quinque foliorum [zu: staphyos agriae (Hs. stafisacria), hoc est herbae (Hs. erba) quinque digitorum, grana XV., Dynam. 450,94] 4,365,2.
Vgl. fimfbletir, fimfblata.