Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
filialis
filialis , -e. I adi.: A gener.: 1 filii (filiae) proprius, filium (filiam) decens – einem Sohn (einer Tochter), Kind eigen, gebührend, Sohnes- (Tochter-), Kindes- : a strictius: α in univ.: Honor. August. spec. p. 872 C duo sunt timores, unus servilis, alter -is; filialis ... per servilem timorem declinemus peccata ..., per -em filialem defleamus transacta, ne gratia Patris ... careamus. Trad. Teg. 318 a filiis suis, eiusdem monasterii cenobitis, fide -i filiali hoc (sc. servitium) procurandum commendavit matrona . Salimb. chron. p. 5,24 o felix impietas, que pro christianorum salute patrem t…