figuralis

figuralis, -e.1 spectat ad figuram, speciem: a figuram, formam habens – Gestalt, Form habend: MLWAlbert. M. sent. 4,6,3 p. 121^b,16 quantitas virtutis non potest habere rationem figurae et sic non est character -isfiguralis vel forma circa hoc aliquid constans. b superficialis, generalis – umreißend, schematisch, äußerlich, allgemein: MLWAlbert. M. top. 1,1,5 p. 249^a,12 quia ex communibus est, omnis syllogismus dialecticus -isfiguralis est, quia figura extrinsece est ultimum, ad quod terminatur essentia figurati. eth. II 1,4,1^capit. quod in hac scientia (sc. ethica) non debet exquiri certitudo, sed sufficit -isfiguralis ostensio. al. c math. de numero i. qui spectat ad dimensiones figurarum geometricarum – ‘figuriert’ (de re v. E. Hellgardt, Zum Problem symbolbestimmter u. formalästhetischer Zahlenkomposition in mittelalt. Lit. 1973. p. 32sqq.): MLWAlbert. M. cael. 3,2,2 p. 224,23 unus -isfiguralis numerus ex altero generatur et ad alterum resolvitur. 2 spectat ad imaginem, translationem: a allegoricus – allegorisch, sinnbildhaft: MLWVita Mariae rhythm. 1858 hic de Iacob oriens est -isfiguralis stella, qui pro mundo natus est de virgine puella. b symbolicus – symbolisch: MLWBenzo ad Heinr. IV. 1,17 p. 152,16 basileus ... misit tibi signa similia, videlicet de sudario Domini, de cruce ...; his itaque -busfiguralibus signis potes ... certam sperare victoriam de omnibus inimicis. c praefigurans, typicus – vorabbildend, vorausdeutend: MLWChrist. Stab. Matth. 26,294 Dominus ostendit -efigurale testamentum a se praeceptum, donec veniret verum. MLWGerhoh. aedif. 18 p. 150,9 si episcopus speciem Iacob in se ipso exprimens in hoc -emfiguralem Iacob velit imitari. MLWChart. Mog. A II 94 p. 182,23 iuxta -emfiguralem diei septimę requiem. al.