Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
figuralis
figuralis , -e. 1 spectat ad figuram, speciem: a figuram, formam habens – Gestalt, Form habend : Albert. M. sent. 4,6,3 p. 121 b ,16 quantitas virtutis non potest habere rationem figurae et sic non est character -is figuralis vel forma circa hoc aliquid constans. b superficialis, generalis – umreißend, schematisch, äußerlich, allgemein : Albert. M. top. 1,1,5 p. 249 a ,12 quia ex communibus est, omnis syllogismus dialecticus -is figuralis est, quia figura extrinsece est ultimum, ad quod terminatur essentia figurati. eth. II 1,4,1 capit. quod in hac scientia (sc. ethica) non debet exquiri certi…