Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
fideliter adv.
adv. fideliter . 1 in fide, devote – (ge)treu(lich), ergeben, loyal : a in univ.: Form. Salisb. II 3,9 amabiliter et -r fideliter sorori ... ego Liutprandus ... salutem. Dipl. Zwent. 3 p. 21,19 quatinus pro nobis libentius et -ius fidelius ... preces effundant monachi . Thietm. chron. 2,16 is (clericus) , cum imperatori diu -r fideliter servire t eqs. ( Wipo gest. 29 p. 49,4. Dipl. Merov. I 37 deservivit. saepe ). Berth. chron. B a. 1079 p. 353,17 non cum eo (papa) deinceps usquequaque -r fideliter egit clericus . Chart. Babenb. 18 presentibus multis utriusque nostrum (sc. ducis et episcopi) f…