Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fesihuon st. n.
st. n. — Graff IV, 959.
fesi-huanir: nom. pl. Gl 2,387,49 (Wolf. Wiss. 77, 9. Jh.); -honer, -honor: dass. 390,8. 9; fessi-hone: dass. 595,4 (13. Jh.); phesi-honor: dass. 515,48; fesio-honer: dass. 544,61 (mus. Brit. Add. 34 248, 11. Jh.; evtl. verschr.).
fesa-huon: nom. sg. Gl 1,591,8 (Stuttg. Theol. et phil. fol. 218, 12. Jh.).
fasi-hn, -huon, -hovn, -hon, -hovin (wohl verschr.): nom. sg. Gl 3,26,59. 59/60. 60; fase-hn, -huon, -hun: dass. 27,1; uase-hun: dass. 2; phase-hvn: dass. 354,64.
fas-hovn (2 Hss.), -hn, -hun: nom. sg. Gl 3,27,2/3. 3. 4; vas-huon, -hovn: dass. 4/5. 2; phas-hown: dass. 4 (14. Jh.; wohl verschr.).
Fasan, phasianus colchicus: fesahuon fasida [ohne Kontext] Gl 1,591,8. fesihuanir phasides aves [zu proscenia in: inde per aerium pendens audacia funem ardua securis scandit proscenia plantis, Prud., Ham. 368] 2,387,49. 390,8. 515,48. 544,61 (vgl. Steinm.s Anmerkungen; der inhaltliche Bezug der Glossen zu lat. proscenium ist unklar). fessihone proscenia iđ atria ... phasides iđ aves [Randgl. zu ebda., s. o.] 595,3. fasihn fasianus 3,26,59 (1 Hs. vashuon vasā, 14 Hss. fasan, fasant, 1 Hs. fashan ł haselhn). 354,64.
Vgl. Suolahti, Vogeln. S. 226 ff. u. fasan, fasant.