Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
ferrisc adj.
adj. — Graff III, 661.
ferrisk-: dat. pl. -ên Nb 330,10 [361,9].
fernher, weither stammend: uuir uuizen uuola alles tinges kuissa starchunga fone zeichene neuuesen zenemenne ... noh fone ferrisken ratiscon ... nube fone darazuo leitenden dingen . unde notmachigen iam vero constat probationem subnixam firma ratione non ducendam esse ex signis neque argumentis extrinsecus petitis, sed ex convenientibus et necessariis causis.
Abl. ferriskên.