Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
ferranân adv.
ferranân adv. , mhd. verrenân ( Lexer, Taschenwb. 34 S. 276 s. v. verrelîche). Zur Bildung vgl. Wilm., Gr. 2, § 467,4. — Graff III, 660. ferr-enan: Gl 5,17,59. Nb 299,18 [325,13] (-ân). Nc 713,28 [38,14]. Np 13,2. 137,6 (-ân). Fides 2. NpNpw 138,3 (Np -ân). Nr 682,13 (-ân). Nr ebda. ( GH = S. CLXXV, 16); -onân: Nb 333,29 [365,2]. 1) lokal: von fern, von weitem: ferrenan comeniv [ erant autem ibi mulieres multae ] a longe ( s. venientes ) [, quae secutae erant Iesum a Galilaea, Matth. 27,55 ] Gl 5,17,59. unde uuanda darinne ęstuarium maris ist . taz chit . ein mereflosg . taz ferrenan sehenten …