Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
ferialis
ferialis , -e. 1 adi.: a spectat ad festum i. q. feriatus, sollemnis – Feier-, Ruhe-, feierlich : Milo Amand. 8 (MGMer. V p. 481,25) cotidianis diebus consueto contenta officio nullo -i feriali honorabilis erat celebritas elevationis obsequio. Wolfhard. Waldb. 1,17 p. 176,17 cum ... omnes in hac eadem festivitate celebri venerantes ducerent die m -em ferialem ( Chart. Babenb. 430 p. 286,23 volumus, ut nullus Iudeum super solucione pignorum in sua -i feriali die [i. sabbato] audeat cohercere). b spectat ad feriam i. qui (cuiusdam) diei hebdomadis est – zum (jeweiligen) Wochentag gehörig, Wochen…