Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fenstar st. n.
st. n. (auch venstre mfrk. f.), mhd. venster, n., nhd. fenster n.; mnd. vinster, venster n., mnl. venstere, venstre venster f. m. n.; ae. fenester n.; aus lat. fenestra; vgl. Frings, Germ. Rom. I,19. II, 247 f. — Graff III, 544.
fenst-ar: nom. pl. Gl 2,438,51; -er: nom. sg. 3,631,22; -re: dat. sg. W 79,2; -er: acc. pl. Nc 846,23 [219,15].
uenst-er: nom. sg. Gl 3,128,60 (SH A); -ir: dass. 61 (SHA, 2 Hss., davon 1 Hs. v-); -ron: dat. pl. W 37,2. vens: nom. sg. Gl 3,128,60 (SH A).
Femininum: uenstre: nom. sg. Gl 3,381,20 (Jd); Ahd. Gl.-Wb. S. 147 schwaches Femininum.
Öffnung, Luke, Fenster: a) in einer Wand oder Mauer: unde ube der tagerod scono nefareti den first . mit temo eristen scimen . unde er mit liehte nedurhprache diu fenster ac nisi aurora rosetis purpuraret culmina . convenustans primo halitu . i. aspectu . et nisi surgens dissecaret fenestras lumine []Nc 846,23 [219,15]. er (Christus) selbo stet hinter unser uuente, unte sihet uz den uenstron, unte uuartet uz uon den linebergon en ipse stat post parietem nostrum respiciens per fenestras, prospiciens per cancellos [Cant. 2,9] W 37,2; — hierher wohl auch: venster fenestre Gl 3,128,60. 381,20. 631,22; b) in der Decke einer Felsenhöhle: ingimeizaniu fenstar [occurrunt caesis] inmissa foramina [tectis, quae iaciunt claros antra super radios, Prud., P. Hipp. (XI) 161] Gl 2,438,51; c) in einer Tür: min uuine rachta sine hant in zemir zeeinemo fenstre, unte min uuamba erbibeneta ze sinemo anagriffe dilectus meus misit manum suam per foramen, et venter meus intremuit ad tactum eius [Cant. 5,4] W 79,2.
Komp. himilfenstar; vgl. finestra.