Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
fêhlahhan st. n.
fêhlahhan st. n. , mhd. vêchlachen. — Graff III, 426. Nur Glossenbelege: feh-lachan: nom. sg. Gl 3,622,24. 654,3 ( 2 Hss. ); acc. sg. 1,539,58 ( M, 2 Hss. ); dat. pl. - ] an 2,412,23; acc. pl. - ] 1,487,35 ( Rf ); -lahan: nom. sg. 3,618,39. 654,3. 4; fech-lachen: gen. sg. - ] es 2,511,15. — veh- lach-an : nom. sg. Gl 3,655,7 (u-); -en: dass. 148,22 ( SH A, 4 Hss., davon 3 u-). 190,37 ( SH B, 2 Hss. ). 4,61,22 ( Sal. a 1, 3 Hss., davon 2 u-); -in: dass. 3,148,24 ( SH A, u-); veh-lach: dass. 4,61,23 ( Sal. a 1 ); uech- lachen: dass. 3,148,24 ( SH A ). 621,22; ue h -lahen: dass. 2,694,46. Mit h- …