favoralis

favoralis, -e.1 adi.: a sensu pass. i. q. gloriosus, laudabilis – rühmlich, lobenswert: MLWAnnal. Pegav. praef. p. 234,18 ne ... vetustatis aut oblivionis oblitteratione -isfavoralis eorum (praestantissimorum) vita per succedentia tempora mortalium animis excideret. b sensu act. i. q. favens, benignus, benevolus, propitius – wohlwollend, geneigt, gewogen, zugetan: α de rebus: MLWLamb. Tuit. Herib. 2,15 p. 236,18 pręfertur vidua opibus divitum, qui ex abundanti mittebant ad -emfavoralem (favorarem L1) intuitum (spectat ad Vulg. Marc. 12,43sq.). MLWPetr. Dam. epist. 86 p. 460,9 haec (sc. vitia) non modo principalis censura non reprimit, sed fieri cum -isfavoralis (favorabilis var. l.) assensus exultatione permittit. MLWChart. Westph. II 377 Mindensem ecclesiam ... -ifavorali et sereno gratię nostrę amplexamur affectu. MLWLamb. Ard. hist. 147 p. 636,42 accedunt dictis fratres vocemque loquentis voce -ifavorali laudant. al.blandus, adulatorius – schmeichelnd, schmeichlerisch: MLWTriumph. Remacli prol. p. 437,8 ut ipsa (sc. ratio) ... procedat in publicum sermone pompatico, quaesitura tantum -isfavoralis aurae plausum a populo (MLWEmbr. Mahum. 774 [Coll. Latomus 52. 1962. p. 78] extulerat ... virum ... aura -isfavoralis [sonoralis var. l.] semper amica malis. MLWLamb. Ard. hist. 95 p. 606,24 propter -emfavoralem mundi auram). MLWEpist. Hildesh. 134,50 mittenda sunt ... seculari ... episcopo ... verba -iafavoralia et mundana. MLWPetr. Cas. (?) chron. 4 praef. p. 458,13 -ifavorali et inani gloria cupidi. β de hominibus: MLWGesta Trud. cont. I 11,5 oppidani ... illi (Alexandro) -esfavorales erant. 2 subst. masc. i. q. fautor, assecla – Anhänger: MLWBerth. chron. B a. 1078 p. 317,9 quam (causam) quasi iustissimam cuncti -esfavorales illius (regis) ... iudicio apostolico ... decernendam ... commendabant.