Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
favoralis
favoralis , -e. 1 adi.: a sensu pass. i. q. gloriosus, laudabilis – rühmlich, lobenswert : Annal. Pegav. praef. p. 234,18 ne ... vetustatis aut oblivionis oblitteratione -is favoralis eorum (praestantissimorum) vita per succedentia tempora mortalium animis excideret. b sensu act. i. q. favens, benignus, benevolus, propitius – wohlwollend, geneigt, gewogen, zugetan : α de rebus: Lamb. Tuit. Herib. 2,15 p. 236,18 pręfertur vidua opibus divitum, qui ex abundanti mittebant ad -em favoralem (favorarem L 1 ) intuitum (spectat ad Vulg. Marc. 12,43sq.) . Petr. Dam. epist. 86 p. 460,9 haec (sc. vitia) …