Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
fartor m.
fartor , -oris m. 1 lanius, qui farcimina facit, botularius – Wurstmacher, -metzger, Kuttler (de re v. Dt. Rechtswb. VIII. p. 233) : Notker. Balb. gest. 1,18 p. 24,16 pistores, lanii, coci et -es fartores ... omnimoda gulę irritamenta ... praeparabant. Chart. civ. Hild. 354 -es fartores , qui vulgariter dicuntur worstemegere, ... nichil commune cum carnificibus habere debeant. Chart. Mekl. 1478 vendidit ... aream unam in palude -orum fartorum ... sitam. al. 2 qui ventrem suum refercit, ganeo – einer der sich vollstopft, Schlemmer : Satira in Mett. 43 (MG Lib. Lit. III p. 620) potores et -es fa…