Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
farro
ker; farroAWB m. n-St., nur in ein paar Gl., 13. Jh.:
‚Stier, taurus‘〈Var.: u-, ph-, pf-; -e〉. – Mhd.
var, phar st.m., varre sw. m., nhd. Farre,
mdartl. gelegentlich pfarr(e) (vgl. Schweiz. Id.
I, 903; Fischer, Schwäb. Wb. II, 958). Die
schon spätahd. auftretenden Belege mit anl.
pf- (ph-) sind wohl durch Anlehnung an pfarra
„Pfarre“oder pfarrih
‚Pferch‘entstanden (vgl.
Schatz, Ahd. Gr. § 166; Schweiz. Id. a. a. O.).