Eintrag · Dt. Etym. Rechtswb. (Köbler)
Fallbeil N.
Fallbeil, N. ›Fallbeil‹, 17. Jh., s. Fall fallen, V., ›fallen‹, mhd. vallen, V., ›fallen, stürzen‹, ahd. fallan (E. 8. Jh.), V., ›fallen, stürzen‹, as. fallan, V., ›fallen‹, germ. fälschen *fallan, V., ›fallen‹, idg. *phél-, *pél-, V., ›fallen‹?, idg. *sphaln-, V., ›fallen‹?